آخرین خبرها
خانه / اسلاید / یادداشت ویژه اردشیر لارودی ؛آنجا که منصوریان، منصوریان می‌شود!

یادداشت ویژه اردشیر لارودی ؛آنجا که منصوریان، منصوریان می‌شود!

http://www.fcesteghlal.ir/image/album-photos/9077
ورزش جهان -وارد دعوای استقلالی‌ها نمی‌شویم که «صلاح مملکت خویش خسروان دانند»! ولی در پروسه باخت استقلال، حرف‌هایی مطرح شد که «رصد» کرد‌ن‌شان لازم است!

کاملاً مشخص بود که قلعه‌نویی هیچ تمایلی ندارد به درخواست منصوریان برای قدم زدن دور پیست و دست تکان دادن برای سکوها پاسخ مثبت بدهد‌؛ به همین دلیل او به منصوریان در یک کلام گفت نه و مقابل اصرارهای بی‌حاصل سرمربی استقلال فقط گفت مرسی علی‌جون!

طبیعی است که قلعه‌نویی به عنوان یک استقلالی باید از شعارهای عده‌ای از تماشاگران ناراحت باشد. هرچه باشد او سال‌ها سرمربی استقلال بوده و با این تیم چندین و چند جام مهم گرفته…

با این همه آیا قبول دارید چند سال پیش در یکی از بازی‌های استقلال که به محمد مایلی‌کهن توهین شده بود حق با این مربی بود؟

یادتان می‌‌آید روی همین سکوها چه فحش‌هایی نثار مایلی‌کهن شد؟

همان روز به یاد ماندنی بود که مایلی‌کهن در حضور پسرش از فحاشی‌ها و شعارهای روی سکوها آشفته شده بود و به شدت واکنش نشان داد. او کنترلش را از دست داده بود و بیانیه‌ تندی نوشت که منجربه استعفایش از هدایت تیم‌ملی شد.

مایلی‌کهن چه توقعی از دوستان داشت؟ از همان‌هایی که آن روز مسئول اول و آخر استقلال بودند؟

 یک دست تکان دادن ساده به سمت سکوهایی که مایلی‌کهن را نشانه گرفته بودند کافی بود تا آن بلوا خاتمه پیدا کند!

آیا امروز که خودمان شعارها و فحاشی سکوها را شنیده‌ایم به مایلی‌کهن حق می‌دهیم که آن روز از کوره در رفت و با شدت تمام گریست؟

حتماً هر قدر سن‌مان بالا برود و تجربه‌مان بیشتر شود بیشتر می‌فهمیم قدیمی‌ها چه می‌گویند…

آنجا که منصوریان، منصوریان می‌شود!

وارد دعوای استقلالی‌ها نمی‌شویم که «صلاح مملکت خویش خسروان دانند»! ولی در پروسه باخت استقلال، حرف‌هایی مطرح شد که «رصد» کرد‌ن‌شان لازم است!

حرف‌هایی که نشان می‌دهد هر کدام از ما چند مرده حلاجیم! مثلاً یک حرف که به تعریض و برای  تخفیفش و کاستن از شدت باخت عنوان می‌شود اینکه: … به هر حال اوت دستی هم یک تاکتیک است!

شاعر می‌گوید: … حد همین است، سخن‌دانی و زیبایی را! و ما هم باید بگوییم پس چگونه می‌شود که هر بار و همه بار تیم اوت‌انداز، تیم فاقد تاکتیک، تیم ساده‌بازی‌کن و تیمی که در مراحل اول و بدوی بازی مانده است، می‌برد و برنده می‌شود؟!

این چه ارزیابی، این چه حلاجی و این چه آنالیز است که از پس  یک «اوت‌انداز»- این مرتبه به نام خالد شفیعی- برنمی‌آید؟! چگونه می‌شود که «اوت‌اندازی» این همه مؤثر و این همه غیرقابل دفاع و تعیین‌کننده وارد عرصه‌های رقابتی می‌شود؟! چگونه می‌توان به تیمی باخت که تاکتیکش پرتاب اوت است؟!

درباره اصل حرفه‌ای‌گری و بیان ناحرفه‌ای بودن فوتبال خود باز هم به تعریض، باز هم از باب اعتراض گفته‌ایم: … بازیکنانی که حرفه‌ای‌وار پول می‌گیرند، باید ساعت 10 شب خوابیده باشند! بازیکن- هر چه حرفه‌ای‌تر، نسبت به خودش سختگیرتر- نباید ساعت 11 شب را ببیند و کلی حرف‌های خواب‌درمانی دیگر! مخالفتی با این حرف‌ها نداریم ولی می‌گوییم آیا مهم‌تر از خواب به‌موقع نداشتیم و نداریم؟

آیا حرفه‌ای‌وار تمرین کردن، ضرورت روز نیست؟ آیا کسب مهارت‌های عالی تکنیکی و حرکتی، از «لازم»های حرفه‌ای شدن محسوب نمی‌شود؟

و آیا نباید در اصول تمرین خود- هر تمرینی در هر دایره‌ای- تجدیدنظر کرد؟

آیا نباید به بیداری در تمرین‌ها، به اندازه وقت خواب و شکل خواب و میزان خواب اهمیت داد؟

آیا نباید بازیکنان حرفه‌ای را از نظر فن بازی با توپ، وارد مدار بالاتری از مدارج تکنیکی خواست و بر این خواسته پای فشرد؟

بازیکن حرفه‌ای و بازیکن آماتور تفاوت‌های بارزی باید داشته باشند! در بازی با توپ و در بازی بدون توپ! در کل هنر بازیگری! خورد و خوراک مهم است! استراحت مهم است! ساعت خواب و میزان خواب هم مهم است ولی یادمان نرود که مهم‌تر از همه، نحوه تمرین و شکل تمرین و شدت تمرین و از اینها هم پراهمیت‌تر، اهداف تمرین است!

نکته‌ای که مربی را از بقیه جدا می‌کند همین است! اصلی که حریم پرحرمت مربیان را واجب‌الرعایه می‌کند نیز همین است!

آنجا که منصوریان، منصوریان می‌شود و «زمانی»، منصوریان نمی‌شود، همین جاست! آنجا که قلعه‌نویی موفق می‌شود نیز رمز و رازش به همین سادگی است!

اینجاست که باید درست حرف زد! اینجاست که باید مواظب سخنان خود بود! اینجاست که باید سنجیده گفت تا بتوان سنجیده عمل کرد؛ درست در همین نقطه است که اگر صحیح عمل نکنی «دست تطاول» دیگران را به روی خودت علیه خودت دراز می‌کنی! غارت می‌شوی!

اینجاست که با گفته‌های خودت شمشیر به دست «زنگی مست» می‌دهی! و به این ترتیب است که «حد» خودت را پایین می‌آوری و اندازه‌های خودت را کوچک و نازل می‌کنی!

اول خودت با سخنان سهل‌گیرانه‌ات، کار سخت را آسان و کار مهم را بی‌اهمیت جلوه می‌دهی، پس خود را می‌بینی که آماج حملات متعددی آن هم از همه سو!

***

وارد دعوای استقلالی‌ها نباید شد! حریم مربیان را رعایت باید کرد! مربیان خود باید پاسدار احترام خویش باشند!

درباره‌ی خبرنگار

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

http://www.20script.ir